BLOG

<< terug

Begrip van de maand januari 2014: ACHTBAAN

De beugels klikken vast. Onwrikbare zwarte zwemvesten die vertrouwd resoluut voelen maar ook de vrees voor onmacht voeden. Met een schok komen we in beweging. Het is een schokje dat achteraf niets voorstelt. Na heel kort rechtuit gaan we steil omhoog. Langzaam maar zeker. Heel geleidelijk wennen we aan de hoogte. We genieten zelfs af en toe van het uitzicht. De wereld om ons heen lijkt klein en onbelangrijk.

Als de top in zicht komt, versnellen we opeens. Iedereen is verbaasd, maar we blijken dichterbij dan we dachten. We halen diep adem. Dan begint de val. De val is een explosie van snelheid en geluid. Onze oren tuiten en onze ogen verliezen het overzicht. Van anderen weten we dat er nu een klim volgt die we door de vloeiende beweging van het moment met gemak kunnen nemen. Maar we vertragen ruim voor die begint. Zouden we nog genoeg vaart hebben? We verstijven van angst in deze achtbaan.

Achtbaan, oorspronkelijk een weg of spoor in de vorm van een 8 met een brug op het knooppunt. Een woord dat iedereen, van goede vrienden tot onbekende lotgenoten, nu gebruikt om onze situatie te benoemen. Hoge pieken en diepe dalen, door elkaar geschud worden, vooruit schieten en achterover vallen, ik snap wat ze bedoelen. De lotgenoten voorspellen een trend naar boven. Dat we zullen genieten van de rit, wat voor eindeloze loopings en slopende kurkentrekkers we ook tegenkomen. Gelukkig doen we het samen. Mijn meisje en ik zitten dichter tegen elkaar aan dan ooit, dwars door de beugels heen.

Toen ik een kind was, durfde ik nooit in een achtbaan die over de kop ging. Nu ik een kind heb, is het de enige manier. Als zijn moeder maar meegaat.

Wenen, een jaar geleden
Wenen, een jaar geleden
<< terug

Pepijn de Boer MA

T: +31 (0)20 3201326

2009 LangPep.nl - design by rem-art - powered by webenable